Lofoty

Mimo położenia na dalekiej północy, Lofoty cieszą się zaskakująco łagodnym klimatem dzięki wpływom ciepłego prądu morskiego Golfstrom. Zimą temperatury rzadko spadają znacznie poniżej zera, oscylując w okolicach $0$ do $-2$°C. Lata są rześkie i jasne – średnia temperatura w lipcu to około $12$–$15$°C, choć w słoneczne dni może wzrosnąć do ponad $20$°C. Charakterystyczną cechą jest duża zmienność aury: w ciągu jednej godziny można doświadczyć słońca, deszczu i silnego wiatru. Od końca maja do połowy lipca trwa tu dzień polarny (słońce nie zachodzi), natomiast od września do marca panują idealne warunki do obserwacji zorzy polarnej.

Podstawą bytu mieszkańców od wieków jest rybołówstwo, a konkretnie połów dorsza atlantyckiego (skrei). Charakterystycznym elementem krajobrazu są drewniane stelaże, na których suszy się ryby – tak powstaje słynny sztokfisz, będący głównym towarem eksportowym regionu. Obok rybołówstwa, kluczową rolę odgrywa turystyka oraz hodowla owiec, które wypasają się na stromych zboczach gór, dając wyśmienitą jagnięcinę.

Lofoty to raj dla obserwatorów dzikiej przyrody. Symbolem archipelagu jest orzeł bielik – występuje tu jedna z największych populacji tego gatunku w Europie. Na klifach gniazdują tysiące ptaków morskich, w tym charakterystyczne maskonury. W wodach otaczających wyspy można spotkać orki, wieloryby (szczególnie w okolicach Vesterålen) oraz foki. Na lądzie spotkamy głównie owce, a przy odrobinie szczęścia również łosie.

Główną arterią komunikacyjną jest droga krajowa E10, zwana „Drogą Króla Olafa”, która łączy najważniejsze wyspy systemem mostów i tuneli. Najwygodniejszym sposobem zwiedzania jest wynajęcie samochodu, co daje pełną niezależność. Alternatywę stanowią lokalne autobusy, choć kursują one z mniejszą częstotliwością. Między wyspami a lądem (np. z Bodø do Moskenes) kursują regularne promy pasażersko-samochodowe.

Norwegia nie należy do Unii Europejskiej, ale jest członkiem strefy Schengen. Obywatele Polski mogą wjechać na Lofoty na podstawie ważnego dowodu osobistego lub paszportu. Nie są wymagane żadne specjalistyczne szczepienia. Standard opieki medycznej jest bardzo wysoki, warto jednak posiadać kartę EKUZ oraz dodatkowe ubezpieczenie turystyczne.

Językiem urzędowym jest norweski, jednak niemal każdy mieszkaniec biegle posługuje się językiem angielskim. Obowiązującą walutą jest korona norweska (NOK). Warto wiedzieć, że Norwegia jest krajem niemal całkowicie bezgotówkowym – kartą płatniczą można zapłacić nawet za najmniejsze zakupy w najbardziej oddalonych zakątkach wysp.