Region Pelagonijski

Region charakteryzuje się klimatem przejściowym między kontynentalnym a śródziemnomorskim. Lata są tu gorące i suche, a temperatura w Bitoli czy Prilepie często przekracza 30°C. Jednak dzięki bliskości wysokich gór (jak Park Narodowy Pelister), wieczory przynoszą przyjemne orzeźwienie. Zimy bywają mroźne i śnieżne, co czyni region atrakcyjnym dla miłośników sportów zimowych. Najlepszy czas na zwiedzanie to wiosna (maj–czerwiec) oraz wczesna jesień (wrzesień–październik), kiedy pogoda jest stabilna, a krajobrazy najbardziej kolorowe.

Pelagonia to spichlerz Macedonii Północnej. Żyzne gleby doliny sprzyjają uprawie tytoniu, z którego słynie zwłaszcza okolica Prilepu, a także zbóż, kukurydzy i buraków cukrowych. Ważną rolę odgrywa przemysł wydobywczy (węgiel brunatny w okolicach Bitoli) oraz energetyka. Region rozwija się również pod kątem turystyki ekologicznej, winiarstwa oraz drobnego rzemiosła.

Przyroda Pelagonii jest dzika i różnorodna. W Parku Narodowym Pelister można spotkać rzadkie gatunki, takie jak niedźwiedź brunatny, wilk szary, ryś bałkański oraz jelenie. Niebo nad regionem to królestwo ptaków drapieżnych, w tym orłów przednich. Symbolem regionu jest również endemiczna sosna molika (pięcioigielna), która przetrwała tu od epoki lodowcowej.

Głównymi punktami komunikacyjnymi są Bitola i Prilep, połączone z resztą kraju siecią kolejową i autobusową. Podróżowanie autobusami jest tanie i stosunkowo sprawne. Chcąc jednak dotrzeć do odległych monastyrów czy szlaków górskich, najlepiej wynająć samochód – drogi główne są w dobrym stanie, choć trasy górskie bywają kręte i wymagają uwagi. Popularną formą transportu w miastach są niedrogie taksówki.

Obywatele Polski mogą wjechać do Macedonii Północnej bez wizy na podstawie ważnego dowodu osobistego lub paszportu (pobyt do 90 dni). Nie ma obowiązkowych szczepień, jednak zaleca się standardowe szczepienia przeciwko tężcowi, błonicy oraz wirusowemu zapaleniu wątroby typu A i B. Zaleca się również picie wody butelkowanej.

Językiem urzędowym jest macedoński (zapisywany cyrylicą), ale w wielu miejscach bez trudu porozumiesz się po angielsku, zwłaszcza z młodszym pokoleniem. Walutą jest denar macedoński (MKD). W większych miastach karty płatnicze są powszechnie akceptowane, jednak w mniejszych miejscowościach i na lokalnych bazarach warto mieć przy sobie gotówkę.