Laponia

Laponia charakteryzuje się klimatem podbiegunowym z wyraźnym podziałem na pory roku. Zima trwa tu od listopada do kwietnia, a temperatury mogą spadać od -5°C do nawet -30°C (lokalnie zdarzają się spadki do -50°C). Powietrze jest jednak suche, co sprawia, że mróz jest mniej dotkliwy niż przy dużej wilgotności. To czas nocy polarnej i spektakularnych zórz polarnych. Lato przynosi dzień polarny, kiedy słońce nie zachodzi przez kilka tygodni, a temperatury oscylują wokół 15-20°C, zachęcając do wędrówek.

Region opiera się na turystyce, która jest głównym filarem lokalnego rozwoju, oraz na tradycyjnej hodowli reniferów. Istotną rolę odgrywa także przemysł drzewny, wydobywczy (złoto, chrom) oraz nowoczesne technologie związane z testowaniem pojazdów i opon w ekstremalnych warunkach zimowych.

Niekwestionowanym królem Laponii jest renifer – spotkasz go tu częściej niż człowieka (liczba reniferów przewyższa liczbę mieszkańców). W arktycznych lasach żyją także łosie, lisy polarne, rosomaki oraz rzadkie rysie. Przy odrobinie szczęścia można zaobserwować pardwy i sowy śnieżne.

Finlandia posiada doskonałą infrastrukturę. Między miastami kursują nowoczesne pociągi (w tym słynny Santa Claus Express) oraz autobusy. Największą swobodę daje wynajęcie samochodu – auta są wyposażone w opony z kolcami, co pozwala na bezpieczną jazdę po lodzie. Wewnątrz kurortów popularne są skutery śnieżne, a w terenach bezdrożnych – rakiety śnieżne.

Jako że Finlandia należy do Unii Europejskiej i strefy Schengen, Polacy nie potrzebują wizy – wystarczy ważny dowód osobisty lub paszport. Szczepienia obowiązkowe nie są wymagane. Zaleca się standardowy pakiet szczepień rutynowych (tężec, błonica) oraz, w przypadku planowania letnich wędrówek w lasach, szczepienie przeciwko kleszczowemu zapaleniu mózgu.

Językiem urzędowym jest fiński, a na północy także języki samijskie. Finowie jednak doskonale mówią po angielsku, zwłaszcza w sektorze turystycznym. Obowiązującą walutą jest euro (EUR). Płatności kartą są powszechne nawet w najbardziej oddalonych schroniskach, choć warto mieć przy sobie drobną gotówkę na lokalne rękodzieło.