Czarnogóra: Cetynia

Cetynia cieszy się specyficznym mikroklimatem wynikającym z jej położenia na wysokości około 650 m n.p.m. Lata są tu przyjemnie ciepłe, ale pozbawione uciążliwych upałów znanych z wybrzeża, co czyni miasto idealną bazą wypadową w lipcu i sierpniu. Zimy bywają śnieżne i mroźne, nadając miastu bajkowy charakter. Warto pamiętać, że Cetynia jest jednym z najbardziej deszczowych miast w Europie, dlatego nawet latem dobrze jest mieć pod ręką lekki płaszcz przeciwdeszczowy.

Choć Cetynia jest centrum administracyjnym i kulturalnym (mieści się tu m.in. rezydencja prezydenta), jej gospodarka opiera się głównie na turystyce, usługach oraz rzemiośle. Region słynie z produkcji tradycyjnej żywności – w pobliskiej wiosce Njeguši powstają najlepsze w kraju szynki (pršut) i sery, które są eksportowane na całe Bałkany.

W okolicach Cetyni i w Parku Narodowym Lovćen przyroda zachwyca dzikością. Można tu spotkać liczne gatunki ptaków drapieżnych, zające, a w wyższych partiach gór także lisy i wilki. Podczas wędrówek warto patrzeć pod nogi – region ten zamieszkują żółwie lądowe oraz różne gatunki jaszczurek. Na pastwiskach królują stada owiec i kóz, które są nieodłącznym elementem lokalnego krajobrazu.

Miasto jest kameralne i najlepiej zwiedzać je pieszo. Cetynia jest świetnie skomunikowana z wybrzeżem (Budva, Kotor) oraz stolicą Podgoricą za pomocą nowoczesnych dróg. Lokalni kierowcy jeżdżą dynamicznie, a górskie serpentyny wymagają skupienia. Popularną opcją są taksówki (tanie i ogólnodostępne) oraz wynajem samochodu, który daje wolność w odkrywaniu ukrytych punktów widokowych.

Obywatele Polski mogą wjechać do Czarnogóry na podstawie dowodu osobistego (pobyt do 30 dni) lub paszportu (pobyt do 90 dni). Nie są wymagane żadne obowiązkowe szczepienia. Standard opieki medycznej jest przyzwoity, ale zawsze zalecamy wykupienie dodatkowego ubezpieczenia turystycznego.

Językiem urzędowym jest czarnogórski, bardzo zbliżony do serbskiego i chorwackiego. W miejscach turystycznych bez problemu porozumiesz się po angielsku, a często także po rosyjsku czy włosku. Oficjalną walutą, mimo że kraj nie należy do Unii Europejskiej, jest euro. Płatności kartą są powszechne w sklepach i restauracjach, jednak w mniejszych kawiarniach czy na targach warto mieć przy sobie gotówkę.