Wyspa Salomona

Na Wyspach Salomona panuje równikowy klimat morski. Przez cały rok jest gorąco i bardzo wilgotno. Średnia temperatura oscyluje wokół 26°C i niewiele zmienia się w ciągu roku.

• Pora sucha (chłodniejsza): Od czerwca do sierpnia. Jest to najlepszy czas na odwiedziny.
• Pora deszczowa (cieplejsza): Od listopada do kwietnia. Charakteryzuje się intensywnymi, ale często krótkimi ulewami, wysoką wilgotnością i ryzykiem cyklonów tropikalnych.

Gospodarka kraju jest w dużej mierze oparta na rolnictwie, rybołówstwie i leśnictwie. Kluczowymi produktami eksportowymi są drewno (pozyskiwane głównie w sposób niezrównoważony), olej palmowy, kopra oraz kakao. W ostatnich latach rośnie znaczenie turystyki, zwłaszcza nurkowania, dzięki licznym wrakom z okresu II wojny światowej oraz bogatym rafom koralowym. Wyspy wciąż borykają się z wyzwaniami infrastrukturalnymi i wysokim bezrobociem.

Archipelag charakteryzuje się wyjątkową bioróżnorodnością, zwłaszcza w środowisku morskim.

• Fauna morska: Jest to raj dla nurków. W wodach można spotkać żółwie morskie, delfiny, rekiny, barakudy oraz niezliczoną ilość gatunków ryb rafowych.
• Ptaki: Występuje tu wiele endemicznych gatunków, takich jak krytycznie zagrożona kakadu palmowa czy różne gatunki papug i gołębi.
• Ssaki: Liczne gatunki nietoperzy (w tym wielkie rudawki) są jednymi z nielicznych rodzimych ssaków lądowych.

Transport na Wyspach Salomona jest wyzwaniem.

• Między wyspami: Podstawą są promy i szybkie łodzie (tzw. banana boats), które są często zatłoczone, a rejsy bywają nieregularne. Dostępne są też loty krajowe obsługiwane przez Solomon Airlines, łączące główne wyspy.
• Na wyspach: W Honiarze i wokół niej kursują minibusy i taksówki. Wynajem samochodu jest możliwy, ale zaleca się ostrożność ze względu na stan dróg. Poruszanie się poza głównymi ośrodkami wymaga organizacji i często korzystania z lokalnych przewodników.

Wiza: Obywatele Polski zazwyczaj nie potrzebują wizy na pobyt turystyczny do 90 dni, jeśli posiadają bilet powrotny i wystarczające środki finansowe. Należy sprawdzić aktualne wymogi przed podróżą w ambasadzie lub konsulacie.

Szczepienia: Zalecane są szczepienia rutynowe (tężec, błonica, krztusiec), WZW A i B. Obowiązkowe jest posiadanie dowodu szczepienia przeciwko żółtej febrze, jeśli przybywa się z kraju, gdzie choroba ta występuje endemicznie. Malaria występuje w całym kraju, dlatego niezbędna jest profilaktyka antymalaryczna.

Język: Oficjalnym językiem jest angielski, ale powszechnie używanym i kluczowym do komunikacji jest Pidgin Solomoński (Pijin), mieszanka angielskiego i lokalnych języków. W kraju mówi się łącznie ponad 70 językami tubylczymi.

Waluta: Dolar Wysp Salomona (SBD). Zaleca się wymianę waluty w Honiarze; poza stolicą dostępność bankomatów i akceptacja kart jest bardzo ograniczona.

Kultura jest głęboko zakorzeniona w tradycyjnym stylu życia, społecznościach klanowych i silnym związku z morzem.

• Sztuka: Wyspy są słynne z rzeźbienia w drewnie (canoe, figurki duchów, misy) oraz tradycyjnej muzyki i tańca. Szczególnie znane są misternie rzeźbione, inkrustowane masą perłową czółna.
• Własność Ziemi: Ziemia jest często własnością rodową (custom land), a prawo zwyczajowe odgrywa ważną rolę.

Kuchnia Wysp Salomona jest prosta i oparta na świeżych, lokalnych składnikach.

• Podstawą są: ryby i owoce morza (często grillowane lub gotowane w mleku kokosowym), taro, bataty, maniok oraz ryż.
• Popularne dania:
  • Pudding rybny lub warzywny (Pudding), gotowany w liściach taro.
  • Wodne orzechy (zwane ngali nut), używane w wielu potrawach.
  • Taro i bataty pieczone w ziemi na gorących kamieniach (tradycyjny piec motu).

Bezpieczeństwo: Należy zachować ostrożność w Honiarze (zwłaszcza po zmroku) i unikać samotnych spacerów. Zawsze pytaj o zgodę przed wejściem na teren należący do danej społeczności (custom land).

Woda: Pić wyłącznie wodę butelkowaną lub przegotowaną.

Zwyczaje: Mieszkańcy są przyjaźni, ale cenią sobie szacunek dla lokalnych zwyczajów. Skromny ubiór jest wskazany, zwłaszcza podczas wizyt w tradycyjnych wioskach.